1 listopada czyli Wszystkich świętych. Adaś z racji przeziębienia został w domu, a mama na rano do kościoła. Tata na południe, a młody znów ze mną został. Odwiedziliśmy pozostałe groby później. Wieczorem chwila na cmentarz, a tam koty cmentarne :D I w domu siedzi do wtorku. Po kilku różnych syropach, zaczyna być poprawa! Uff :)

Dzień Nauczyciela dzieciaki miały wolne. Przedstawienie było przełożone na środę. Nie mogłam nie pojechać :) Adaś razem z koleżankami i kolegami występował i mówił wierszyk. Poryczałam się bo tak słodko wyglądali. Szok! Ja to mięczak jestem :D


I jak tu siedzieć i się nie wzruszyć :) Za prace plastyczne zarobił dwie 6 ;) Tylko na tej kartce co tworzył, ale zrobił cudnie. Co chwilę mam w domu nowe prace. :) A dużo więcej zostaje w szkole.

E. go całuje, ten się wkurza, ale zaczyna mówić NIE, w końcu. Bo pani ręce opadają już :)

A też tak słodko nie jest bo zaczyna być niegrzeczny w szkole i musiał stać z innym chłopcem, gdy reszta dzieci się bawiła. Potem już tak nie broił.

Do klasy leci sam, nawet do drzwi do klasy ich nie muszę iść. Rośnie chłopisko :)

Czas w końcu napisać jak Adaśkowi w szkole idzie.

Ma przyjaciela Huberta, jak to mówi. Emilka go wkurza. Zabiera mu kredki, ciągle coś mu gada do ucha albo ciągnie jak jedzą śniadanie. Cieszył się że jej dziś nie było.

Mnie też by wkurzało jakby ktoś ciągle za mną łaził i ciągnął za rękaw albo psuł celowo budowle.
Chyba nie zdaje sobie sprawy że on tak nie lubi.

Obiadki w szkole wcina jak szalony :) W porywach kanapkę doje i herbatę wypije jak dziś.

Tyle że pani ma z nim problem...

Ostatnio na dywanik trafiłam heh Pani zaczęła mówić i już myślę "o ho narozrabiał!". I co słyszę?

Adaś bardzo szybko robi wszelkie prace a potem nie ma co robić. Siedzi i nudzi się :)) Jako jedyny z pięciolatków, tak szybko, zgrabnie, dokładnie i z taką lekkością jak to pani mówi wykonuje prace.

Miód na moje serce. Wziął z domu Bazgroszyt i teraz jakby co Ryska ma pod ręką.

Innych problemów brak. Grzeczny, słucha, uwielbia zbierać różności :))